STRONA GŁÓWNA
Poza nauką polecamy PDF Drukuj E-mail


EKONOMICZNY ZMYSŁ PISARKI Z KRAINY JEZIOR

Będąc kobietą w czasach wiktoriańskich pod koniec życia posiadała 4000 akrów ziemi w krainie Lake District w północno-zachodniej Anglii.


 Beatrix Potter, angielska autorka bajek dla dzieci, zasłynęła w świecie głównie z talentów humanistycznych - literackiego i plastycznego. Miała jednak także zdolności w dziedzinie biologii i niewątpliwy zmysł ekonomiczny.

W Anglii, szczególnie w rejonie Lake District, jest znana i uwielbiana zarówno przez dzieci, jak i dorosłych czytających dzieciom bajki, na których sami się wychowali. Darzona jest szacunkiem także jako osoba, mająca szczególny wkład w powstanie parku narodowego na Lake District, wciąż jeszcze pełnego nieskażonej przyrody. Była kobietą, która na przełomie XIX i XX wieku zbiła majątek pisząc opowiastki dla dzieci, i potrafiła tym majątkiem umiejętnie gospodarować.

Dzieciństwo wśród przyrody

Urodziła się w South Kensington w 1866 roku w dobrze sytuowanej arystokratycznej rodzinie. Rody jej rodziców, Ruperta Pottera i Helen Lech zarobiły fortuny zajmując się przemysłem tekstylnym na północy Anglii. Bardzo natomiast chciały się od tych tradycji odciąć.

Dzieci państwa Potterów - Beatrix i jej brat Bertram, od małego fascynowały się zwierzętami, trzymały w sypialni żaby, jaszczurki, jeże, nietoperze, kanarki, dziką kaczkę, papużkę falistą, rodzinę ślimaków, świnki morskie. Beatrix obserwowała je i rysowała. Najbardziej lubiła króliki - prowadziła je na smyczy gdziekolwiek poszła i jeździła z nimi pociągiem.

Sytuacja materialna jej rodziców pozwala na kształcenie dzieci w domu, toteż Beatrix uczona była przez guwernantki. Sztuka nie była jej obca od dzieciństwa. Uczyła się rysunku u kilku nauczycielek. Metody rysowania, jak np. zastosowanie malarstwa olejnego wymagającego szkiców napotykały jej opór. Jednak na wyjazdach letnich z rodziną z zapałem malowała akwarelami roślinność, grzyby i zwierzęta. Potterowie przyjaźnili się z Johnem Millaisem (malarzem wywodzącym się z Bractwa Prerafaelitów); jego obraz „Ofelia" był ulubiony przez Beatrix.

Kiedy jej o 6 lat młodszy brat wyjechał do szkoły z internatem, rzadko bywał w domu i została sama. Nadal uczyła się w domu. Po latach uznała, że taka właśnie nauka pozwoliła jej zachować oryginalność.

Brat także był zachęcany do rysowania, gdyż podobnie jak siostra przejawiał talent.

Co roku w kwietniu po wiosennych porządkach rodzina wyjeżdżała na dwa lub trzy tygodnie nad morze, a w wakacje wynajmowała na trzy miesiące domek na wsi. Dzieci odkrywały wtedy przyrodę i rysowały wszystko, co zobaczyły. Po latach spędzonych na wakacjach w Szkocji, Potterowie zaczęli z oddaniem odwiedzać Lake District, po raz pierwszy, gdy Beatrix miała 16 lat. W wieku prawie 30 lat pojechała z rodziną do Sawrey. Było to idealne dla niej miejsce, aby rozwinąć nowo nabyte zainteresowanie grzybami. Dokładnie studiowała gatunki, które znalazła w okolicznych lasach. Pobyt w tym miejscu niezwykle na nią wpłynął; zdecydowała, że pewnego dnia część tej ziemi będzie do niej należeć. 

Zwierzęta, książki i Hill Top

Matka podsuwała Beatrix wybranych przez siebie kandydatów na męża, których córka ku zgrozie rodziny systematycznie odrzucała.


Od dzieciństwa wyćwiczona w rysunku i wykazująca się zacięciem pisarskim, Beatrix wydała w 1901 roku ilustrowaną przez siebie książeczkę dla dzieci „Piotruś Królik" (The Tale of Peter Rabbit) i sprzedała 250 kopii wśród rodziny i znajomych. Zainteresowane jej sukcesem wydawnictwo Warne & Co. Zgodziło się (mimo wcześniejszej odmowy) na wydanie książki, co nastąpiło w 1902 roku. Książka okazała się bestsellerem - sprzedano 28 tys. egzemplarzy.

W kolejnych latach napisała następne powiastki - w sumie 22, w których obok królika Piotrusia pojawiają się także inne antropomorficzne zwierzęta, m. in. Beniamin Truś (Beniamin Bunny), Wiewiórka Orzeszko (Sqirrel Nutkin), Prosiak Robinson (Pig Robinson) i Kaczka Tekla Kałużyńska (Jemima Pudle-Duck). 
W 1903 roku, w wieku 37 lat, stała się niezależna finansowo. Dwa lata później zaręczyła się mimo sprzeciwu rodziców z Normanem Warne - swoim wydawcą. Do ślubu jednak nie doszło, gdyż w sierpniu Norman umarł na białaczkę. W październiku Beatrix kupiła farmę Hill Top w Sawrey w Lake District. Zapłaciła za nią zbyt wysoką cenę, lecz ze swojego błędu wyciągnęła wnioski. Wykupywała kolejne farmy po znacznie lepszych cenach. Budynki pracowicie reperowała i zajmowała się gospodarstwami.

Założyła hodowlę owiec Herdwick, dzięki którym wygrywała lokalne konkursy i ostatecznie, w 1930 roku, jako pierwsza kobieta została prezesem Stowarzyszenia Hodowców Owiec Herdwick.

Kiedy 1913 roku wyszła za adwokata Williama Helisa, na uroczystość ślubną założyła kostium z wełny z własnych owiec. Małżeństwem ponownie zbulwersowała rodzinę. Obce jej jednak były snobistyczne aspiracje. Napisała o sobie: „Jestem potomkinią pokoleń rolniczek i tkaczek z Lancashire, upartych, trzeźwych, twardo stojących na ziemi".

Z pomocą męża wykupywała zagrożone zamknięciem farmy. Obok dochodów, jakie przynosiły jej książki, dodatkowe pieniadze przynosiła jej sprzedaż akwareli swoim miłośnikom w Stanach Zjednoczonych. W chwili śmierci posiadała 4000 akrów (1618 hektarów) ziemi. Przekazała je National Trust (instytucji, która chroni zabytki i krajobraz Anglii), aby w Lake District utworzyć park narodowy. Umarła 22 grudnia 1943 roku w Sawrey. Jej ciało skremowano, a prochy zgodnie z wolą zostały rozsypane na wzgórzu wznoszącym się nad Hill Top.

Piotruś sto lat później

Obecnie w dawnym domu Beatrix znajduje się muzeum, o które dba National Trust. Wnętrze wygląda tak, jak w czasach życia autorki. Wystrój został odtworzony na podstawie zachowanych zdjęć. W domu w Sawrey zachowało się mnóstwo przedmiotów należących do pisarki, nawet lalki, którymi bawiła się w dzieciństwie. Samo Sawrey także wygląda trochę jakby zatrzymało się w czasie. Nadal można tam rozpoznać z łatwością budynki, drogi i ozdobne płoty, czy elementy krajobrazu, które z drobiazgowością malowała Beatrix na swoich akwarelach. Gości odwiedzających muzeum autorki powita na ścieżce do wejścia Piotruś Królik we własnej osobie. A raczej przebrana za niego osoba.

Obok wielu wydań serii książek o Piotrusiu Króliku, pamiątki związane z postaciami z bajek Angielki to osobne źródło dochodu dla producentów.

Piotruś Królik jest postacią na tyle znaną, że udało mu się wejść także do kultury popularnej. W 1105 odcinku komedii „South Park" pt. „Fanatastic Easter Special" pojawia się jako wyjaśnienie tajemnicy Wielkanocy.

Na rynku polskim w latach 90. wydano serię bajek Beatrix Potter w tłumaczeniu Małgorzaty Musierowicz, zbiór Bajki dla najmłodszych w tłumaczeniu Mirosławy Czarnockiej-Wojs, a także w 1974 roku jedną z bajek - Krawiec i jego kot (Taylor of Gloucester) przetłumaczoną przez Stefanię Wortman.

aut. Magdalena Zelewska

Bibliografia:

TAYLOR, Judy: Beatrix Potter and Hill Top, National Trust, 2003

PAŃKÓW, Lidia: Króliki są wulgarne [w:] Wysokie Obcasy 14 kwietnia 2007, s. 44-51

The World of Beatrix Potter - Books, Biography, Artwork and More, [on-line]. [Dostęp  30 stycznia 2010]. Dostępny w World Wide Web: http://www.peterrabbit.com/home.asp

 
 
 
 
 
 
 
 

 

 


Konsorcjum Bibliotek Kierunków Ekonomicznych

EBIB - elektroniczna biblioteka

Poza Nauką polecamy